عاشقانه هایم برای تو

...

November Third 2018

"به نام آیدا"

دو سال پیش وقتی موقع فوت کردن کیک تولدت زمزمه وار گفتم که شاید . . .
یادته؟
و امسال . . .
از موقعیکه شناختمت تو تموم این سالها با خودم عهد بستم که این روز خاص رو، روزیکه برای ما متولد شدی کنارت باشم، حتی عصا به دست در شرقی ترین جای آسیا.
گفتن اینکه چقدر دوست دارم هنوز نه برام از روی عادته و نه هنوز ذره ای ازش کم شده
فقط گذر زمان بیشتر من رو به این باور رسوند که تو همون قلب بزرگی هستی که پا داره و بیرون از سینه من برای موندن ما میتپه.
حضورت کنارم تو تموم این سالها اونقدر واجب بوده و تسکین بخش که اگر نبودی . . .
وای که اگر نبودی . . .
چون عاشقانه دوستت دارم نمیگم . . .
و حتی چون رفیق ترینمی . . .
میگم چون واقعیته
تو بی چشم داشت میبخشی
تو بی درخواست مهربانی
تو بی منت حاضری
تو بی عقده انسانی
و تو بی اندازه زیبایی
و من . . .
چه خوشبختم

‎تولدت مبارک بانو جانم
مبارک ما که تو رو داریم

امسال رو بی حضور آدمهایی که دوسشون داریم و دوسمون دارن
در جمع کوچک خانوادمون
و دورِ دورِ دور جشن میگیریم
و امسال تنها منم و این نوشته برای پیشکش

وقتی دستام خالی باشه
وقتی باشم عاشق تو
غیر دل
چیزی ندارم
که بدونم لایق تو